Draco

Een objectieve strafwetgeving


In een tijd voor de christelijke jaartelling was een beschaving nog gebaseerd op een collectieve samenwerking.
Mensen hadden een soort stelsel waarbij geld nog geen grote waarde speelde.
Mensen werkten een deel van de tijd aan gemeenschapswerk, zoals bruggen bouwen, huizen bouwen en dergelijke.
Een beschaving werd geregeerd door een kleine groep mensen die zichzelf op de voorgrond plaatsten.

Een tijd waarin ook mensen die kwalijke dingen deden werden bestraft door de willekeur van die kleine groep mensen.
waarbij in de ene stad je een hand kwijtraakte en in de andere alleen werd buitengesloten.

In de tijd toen Draco leefde, een man die de wetgeving in zijn prioriteit had, was de wet dus afhankelijk van de heerser of de onderleidinggevende.

Draco stamt van deze tijd, en heeft nu nog de naam aan wetgeving.
De draconische wetgeving, een soort wetshandhaving die bij gelijke delicten, gelijke straffen oplegt.
Waarbij een delict, aanwijsbaar, objectief en bewezen wordt geacht, en pas bij bewijs een oordeel of veroordeling krijgt.

Draco; het woord draak zit ook in de naam, en doet denken aan een tijd waarin draken,
niet als reptielen maar als mensen met hogere intelligentie bestonden.
Die mensen die een hogere sociale intelligentie bevatten en de regering hun bijdrage gaven
door de draconische wetgeving in te voeren.

Draco. Een man die misschien wel de oorzaak was dat mensen niet door emotionele oorzaken, gelynched werden,
of door een vergissing, een doodstraf kregen omdat een getuige erover loog.